An Van den Abbeele

In het werk van An Van den Abbeele fungeert lichamelijkheid als centraal thema. Het is voor haar een hulpmiddel om te zoeken naar een eigen visuele taal. Het lichaam ondergaat een spectrum aan emoties, gedachten en herinneringen, in een poging haar essentie te vangen. Het lichaam zelf vormt meestal geen onderdeel van het kunstwerk maar er wordt enkel naar verwezen, als metafoor.

Met een eigen, persoonlijke taal probeer An Van den Abbeele beelden van het lichaam te gebruiken voor het oproepen van een bepaalde sfeer; vragen over de grenzen van het lichaam, confrontatie, kwetsbaarheid, identiteit, verleden en zelfdefinitie. Het medium keramiek wordt hierdoor in de abstract, organische vorm losgetrokken aan zijn alledaagsheid en de sculpturen en installaties zijn het uitgepuurde en verstilde resultaat van dit proces.

"De beeldende mogelijkheden zijn voor mij onbeperkt. Ik richt mij dan ook niet tot één bepaalde techniek of materiaal. Het draaien daarentegen blijft voor mij toch steeds een belangrijk onderdeel, ook al maak ik daar tot nu toe nog geen direct gebruik van in mijn installaties. Het fungeert telkens als uitgangs- en terugkeerpunt om de binding met het materiaal klei en porselein te behouden. Het is meer een middel, het doel ligt in het lichamelijke van een vorm. De fragiele, porseleinen vormen waaruit een aantal werken zijn opgebouwd, vertellen het verhaal van het kwetsbare lichaam. Ze zijn gemaakt door de hand, door het indrukken, snijden, strelen, samenstellen, aanraken, assembleren en tonen daarmee de huid van een innerlijk lichaam.
Een bevoeld oppervlak dat een persoonlijk spoor nalaat om het {onzichtbare} zichtbaar te maken. Porselein is een moeilijk, grillig en weerbarstig maar een zacht, sensueel en boeiende materie. Dank zij haar fijne structuur en transparantie is een subtiel reliëf mogelijk. Het innerlijk uiten in deze verheven materie is al een doel op zich."

Het werken met eigenzinnige materialen en een gevoeligheid voor materie loopt als een rode draad door het beeldend werk van An Van den Abbeele. Ze creëert organische vormen en installaties waarbij klei en porselein gecombineerd worden met (soms tijdelijke) materialen als latex, textiel, afdrukken en fotografische beelden. Deze laatste zijn weliswaar geen traditionele, keramische materialen, maar toch is er telkens een verband met het gegeven lichaam. Haar fotografisch werk en fotografische procédé's laten haar toe om van op een bepaalde, minder emotionele afstand onderzoek te doen naar dimensie en schaal. Het biedt andere manieren om het werk te bekijken, te observeren. Door deze uiteenlopende artistieke media naast elkaar te plaatsen, wordt er een ander aspect van de ervaring getoond.

Bron: An Van den Abbeele